20 Δεκ 2010

ΣYMEΩΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ. ΚΕΦΑΛ. 5ο: «Κατὰ των Πολυθέων Ελλήνων».


Ένα από τα πιο επίκαιρα θέματα των τελευταίων χρόνων είναι  η προσπάθεια αναβίωσης της Αρχαίας Ελληνικής ειδωλολατρείας και η «ανάδυση» των πάλαι ποτέ θεών, υπό των απανταχού της γης Ειδωλολατρών, σε πλείστες όσες εκφάνσεις.

Το καινούργιο μας άρθρο είναι από τον Συμεών Θεσσαλονίκης και αναφέρει τα όσα σχετικά με το θέμα , ελέγχοντας όχι τους Έλληνες ως προς την εθνικότητά τους [1] αλλά ως προς το «Πιστεύω» τους στους θεούς.

Εμείς δεν συστήνουμε στον αναγνώστη να καταπιεί αμάσητα τα όσα θα διαβάσει, αλλά τουναντίον να δώσει προσοχή στα επιχειρήματα του Συμεών θεσσαλονίκης και στα όσα λέει περί των ειδωλολατρικών ψεύτικων θεών.

Ακολουθεί το κείμενο και η ελεύθερη μετάφρασή του με κύριο στόχο την απόδοση του νοήματος.

17 Δεκ 2010

ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΚΥΡΟΥ .ΕΡΩΤ.5η : «Τινες φασὶν άγγελον οφθήναι τω Μωσή εν τω βατω;»


   Ανοίγουμε ένα ακόμη κεφάλαιο στις ερωταποκρίσεις του Θεοδωρήτου Κύρου που αναφέρεται στο 2ο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης το οποίο  ονομάζεται «Έξοδος».
Αυτή τη φορά δια της απαντήσεώς του μας πληροφορεί ο Θεοδώρητος, αν ήταν Άγγελος η Θεός Αυτός που μιλούσε στον Μωυσή στη βάτο.

Ακολουθεί το κείμενο και η ελεύθερη μετάφρασή του.

16 Δεκ 2010

ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΚΥΡΟΥ «ΕΡΩΤΗΣΙΣ 1η : Τίνος ένεκεν τας θυσίας πρoσφέρεσθαι προσέταξεν ο Θεός;».

  
Συνεχίζουμε την παράθεση ερωταποκρίσεων από τον Θεοδώρητο Κύρου.Αυτή τη φορά ανοίγουμε ένα ακόμη κεφάλαιο στις ερωταποκρίσεις του το οποίο αφορά  αυτές που ελέχθησαν για το 3ο βιβλίο της Π.Δ το «Λευϊτικόν».Πιστεύουμε ότι οι πληροφορίες του περί των θυσιών που τελούσαν οι Ισραηλίτες είναι αρκετά ενδιαφέρουσες.Το παρατεθέν απόσπασμα  δεν περιλαμβάνει ολόκληρη τη σχετική απόκρισή του αλλά αποτελεί μέρος της.

Ακολουθεί το κείμενο και η ελεύθερη μετάφρασή του.

ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΚΥΡΟΥ «ΕΡΩΤΗΣΙΣ 1η : Τίνος ένεκεν τας θυσίας πρoσφέρεσθαι προσέταξεν ο Θεός;»

15 Δεκ 2010

ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΚΥΡΟΥ «ΕΡΩΤ.23η : «Ει εκ του θείου εμφυσήματος γέγονεν η ψυχή, εκ της ουσίας άρα του Θεού εστιν η ψυχή;»


Ένα από τα βασικά θέματα που απασχόλησαν αλλά και απασχολούν  τον κάθε άνθρωπο είναι και το περί της φύσεως της ψυχής.Ας δούμε επ’αυτού τι έχει να μας πει ο Θεοδώρητος Κύρου.

Ακολουθεί το κείμενο και η ελεύθερη μετάφρασή του.

ΕΡΩΤΗ.23η : «Ει εκ του θείου εμφυσήματος γέγονεν η ψυχή, εκ της ουσίας άρα του Θεού εστιν η ψυχή;»

14 Δεκ 2010

ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΚΥΡΟΥ.EΡΩΤ.52η : «Άλογος ων ο όφις πως διελέχθη τη Εύα;»


Πως έγινε και μιλούσε το φίδι με την Εύα αφού δεν είχε  ούτε φωνή ούτε λογική. Αυτό είναι και το αντικείμενο της 52ης ερωταποκρίσεως του Θεοδωρήτου Κύρου.

Ακολουθεί το κείμενο και η ελεύθερη μετάφρασή του.

13 Δεκ 2010

Συμεὼν Θεσσαλονίκης «ΚΕΦΑΛ.ΠΣΤ΄: «Διατί ένζυμος προσφέρεται άρτος»


Συμεὼν Θεσσαλονίκης «ΚΕΦΑΛ.ΠΣΤ': «Διατί ένζυμος προσφέρεται άρτος»

Ανοίγουμε μία ακόμη ενότητα στο Blog  μας, η οποία θα περιέχει τις αποκρίσεις περί διάφορων θεμάτων του Συμεών Θεσσαλονίκης.
Ακολουθεί το κείμενο και η ελεύθερη μετάφρασή του.

10 Δεκ 2010

ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΡΟΥ «Εις τα άπορα της Θείας Γραφής κατ’εκλογήν». Ερώτησις 47η : «Τίνας υιοὺς του Θεού κέκληκεν ο Μωϋσής;»


ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΡΟΥ «Εις τα άπορα της Θείας Γραφής κατ’εκλογήν». Ερώτησις 47η: «Τίνας υιοὺς του Θεού κέκληκεν ο Μωϋσής;»

Πολλοί εκ των αιρέσεων κυρίως, νομίζουν πως ο Μωϋσής στη Γένεση λέγοντας  «ιδόντες δε οι υιοί του Θεού τας θυγατέρας των ανθρώπων ότι καλαί εισιν, έλαβον εαυτοίς γυναίκας από πασών, ων εξελέξαντο» εννοεί ότι οι «υιού Θεού»  ήταν Άγγελοι, οι οποίοι εμίγησαν με τις γυναίκες των ανθρώπων. Δεν θα σας απαντήσουμε εμείς για το αν ήταν η όχι, όπως δεν συνηθίζουμε άλλωστε, αφού σκοπός μας δεν είναι να σας ποδηγετήσουμε και να σας σερβίρουμε τις απόψεις μας.Θα δούμε όμως εδώ τι λέει επ’αυτού ο Θεοδώρητος Κύρου.
Ακολουθεί το κείμενο και η ελεύθερη μετάφρασή του.

7 Δεκ 2010

ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΡΟΥ «Εἰς τὰ ἄπορα τῆς Θείας Γραφῆς κατ’ἐκλογήν». Ἐρώτησις 48η : «Τίνας καλεῖ γίγαντας ἡ θεία Γραφή;»


   Ἕνα ἀπὸ τὰ ἑρμηνευτικὰ δύσκολα χωρία τῆς Ἁγίας Γραφῆς εἶναι καὶ αὐτὸ ποὺ κάνει λόγο γιὰ τοὺς Γίγαντες. Ἀλήθεια τί ἦταν αὐτοὶ οἱ Γίγαντες,ὑπῆρξαν ποτέ; Ἂν δὲν ὑπῆρξαν τότε ποιοὺς καλεῖ Γίγαντες ἡ Ἁγία Γραφή; Τί ἔχει γράψει σχετικὰ ὁ Θεοδώρητος Κύρου;
Ακολουθεί το κείμενο και η ελεύθερη μετάφραση.
ΕΡΩΤ.ΜΗ΄: «Τίνας καλεῖ γίγαντας ἡ θεία Γραφή;
Τινές φασι τοὺς ἔτη πολλὰ βεβιωκότας · τινὲς δὲ τοὺς θεομισεῖς καὶ ἀντιθέους ἀνθρώπους.Οἱ ταῦτα οὕτω νενοηκότες, οὔ φασι τούτους μείζονα τῶν ἄλλων ἀνθρώπων σώματα ἐσχηκέναι.Ἐγὼ δὲ ὅταν ἀκούσω τῆς θείας Γραφῆς λεγούσης περὶ τοῦ Ἐνάκ, ὅτι «ἀπόγονος ἦν τῶν γιγάντων» καὶ περὶ τοῦ Ὤγ, ὅτι «ἡ κλίνη αὐτοῦ σιδηρᾶ ἦν, ἐννέα πηχῶν τὸ μῆκος, καὶ τεσσάρων πήχεων τὸ εὖρος» καὶ ὅτι οὗτος «ἐκ Ῥαφαΐν ὑπελείφθη».Καὶ τῶν κατασκόπων διηγουμένων, ὅτι «ἦμεν ἐνώπιον αὐτῶν ὡσεὶ ἀκρίδες» καὶ τοῦ Θεοῦ βεβαιοῦντος τοὺς λόγους, καὶ λέγοντος, ὅτι «Παραδέδωκά σοι τὸν Ἀμορραῖον, οὗ τὸ ὕψος ἦν ὡς κέδρου, καὶ ἰσχυρὸς ἦν ὡς δρῦς» καὶ περὶ τοῦ Γολιάδ, ὅτι «τεσσάρων πήχεων καὶ σπιθαμῆς τὸ μῆκος εἶχεν» ἡγοῦμαι γεγενῆσθαι τινάς παμμεγέθεις ἀνθρώπους. Τοῦ Θεοῦ καὶ τοῦτο σοφῶς πρυτανεύσαντος, ἵνα γνῶσιν ὡς οὐκ ἀσθενῶν ὁ Δημιουργὸς τοσοῦτον τοῖς ἀνθρώποις ἀπένειμε μέτρον · ῥᾴδιον γὰρ ἦν αὐτῷ καὶ μείζους δημιουργῆσαι · ἀλλὰ τὸν τῦφον ἐκκόπτων, καὶ τὴν ἀλαζονείαν κωλύων, μέγιστα τοῖς ἀνθρώποις ἔδωκε σώματα.Εἰ γὰρ ἐν σμικροῖς σώμασιν οὐ κατ’ἀλλήλων, ἀλλὰ κατ’αὐτοῦ μεγαλαυχοῦσι τοῦ ποιητοῦ, τὶ οὐκ ἂν ἔδρασαν εἰ μεγίστων σωμάτων μετέλεχον;  PG 80,152AC.
EΡΩΤ.ΜΗ΄ : «Ποιοὺς λέει γίγαντες ἡ θεία Γραφή;
Ὁρισμένοι λένε πὼς ἡ θεία Γραφὴ ὀνομάζει ὡς γίγαντες αὐτοὺς ποὺ ἔζησαν πολλὰ χρόνια, ἄλλοι πάλι λένε πὼς ἡ θεία Γραφὴ ὀνομάζει ὡς γίγαντες αὐτοὺς ποὺ ἔχουν μῖσος καὶ εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὸν Θεό.Ὅλοι αὐτοὶ ποὺ τὰ λένε αὐτὰ δὲν ἰσχυρίζονται ὅτι οἱ γίγαντες εἶχαν μεγάλα σώματα. Ἐγὼ δε, ὅταν ἀκούω τὴ θεία Γραφὴ νὰ λέει γιὰ τὸν Ἐνάκ , ὅτι «ἀπόγονος ἦταν τῶν γιγάντων» καὶ περὶ τοῦ Ὤγ, ὅτι τὸ κρεβάτι τοῦ ἦταν σιδερένιο, καὶ εἶχε μῆκος ἐννέα πήχεις καὶ πλάτος τέσσερεις πήχεις» καὶ ὅτι αὐτὸς «ἐκ Ραφαΐν ὑπελείφθη».Καὶ τῶν κατασκόπων ποὺ διηγοῦνται, ὅτι «ἤμασταν σὰν ἀκρίδες ἐνώπιον τῶν γιγάντων» ἀλλὰ καὶ τοῦ Θεοῦ ποὺ βεβαιώνει τὰ ὅσα λέγονται στὴ  Γραφή, ἐνῷ συγχρόνως λέγει πὼς «Τὸν νίκησες χάρη σὲ ἐμένα τὸν Ἀμορραῖο, ποὺ ἦταν ψηλὸς σὰν ἕνα μεγάλο δένδρο καὶ ἰσχυρὸς ὡς δρῦς (εἶδος δένδρου)» ἀλλὰ καὶ περὶ τοῦ Γολιάδ, ὅτι « τὸ μῆκος τοῦ ἦταν τέσσερεις πήχεις καὶ πιθαμῆς» πιστεύω πὼς ἔχουν δημιουργηθεῖ καὶ ὁρισμένοι ἄνθρωποι ἐξαιρετικὰ μεγάλου μεγέθους.Ὁ Θεὸς πρυτάνευσε καὶ δικὸ του ἔργο εἶναι καὶ αὐτό, γιὰ νὰ γνωρίσουν ὅλοι ὅτι δὲν ἔπλασε ὡς ἀσθενῶν (ὁ Θεὸς) τέτοιου μεγέθους πού εἶναι σήμερα  τοὺς ἀνθρώπους · ἀφοῦ εὔκολο ἦταν γιὰ Αὐτὸν καὶ μεγαλύτερους νὰ τοὺς πλάσσει, ἀλλὰ θέλοντας νὰ κόψει ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τὴν οἴηση καὶ νὰ ἐμποδίσει τὴν ἀλαζονεία, ἔδωσε στοὺς ἀνθρώπους μεγάλα σώματα.Ἐὰν καὶ ἔτσι ὅπως εἶναι τώρα σὲ μικρὰ σώματα οἱ ἄνθρωποι, ὄχι μόνον μεταξὺ τοὺς ἀλλὰ καὶ ἐναντίον τοῦ Θεοῦ ὑψηλοφρονοῦν καὶ καυχῶνται, ἂς φανταστοῦμε τί θὰ ἔκαναν ἂν εἶχαν μεγάλα σώματα ;

6 Δεκ 2010

ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΡΟΥ «Εἰς τὰ ἄπορα τῆς Θείας Γραφῆς κατ’ἐκλογήν». Ἐρώτησις 30η : «Τὶ δή ποτε ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ἀδὰμ τὴν γυναῖκα διέπλασεν;»

   
  Ἴσως πολλοὶ ἀπὸ ἐμᾶς νὰ ἔχουμε ἀναρωτηθεῖ γιατί ὁ Θεὸς ἔπλασε τὴ γυναῖκα ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ Ἀδὰμ καὶ ὄχι ἀπὸ κάπου ἀλλοῦ. Γιατί δὲν τὴν ἔπλασε ἀπευθείας ἀπὸ τὴ γῆ ὅπως ἔκανε καὶ μὲ τὸν Ἀδάμ, ἀλλὰ προτίμησε νὰ τὴν πλάσσει ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ Ἀδὰμ;
Ἀκολουθεῖ τὸ κείμενο καὶ ἡ ἐλεύθερη μετάφρασή του
ΕΡΩΤ.Λ΄: Τὶ δή ποτε ἀπὸ τῆς πλευρᾶς τοῦ Ἀδὰμ τὴν γυναῖκα διέπλασεν;
Εἰς ὁμόνοιαν ἠβουλήθη τὰ γένη συναγαγεῖν ὁ τῆς φύσεως Ποιητής. Τούτου χάριν τὸν Ἀδὰμ ἀπὸ τῆς γῆς διέπλασεν, ἐκ δὲ τοῦ Ἀδὰμ τὴν γυναῖκα · ἵνα καὶ τὸ ταυτόν ἐπιδείξῃ τῆς φύσεως · καὶ φυσικήν τινα φιλοστοργίαν αὐτοῖς περὶ ἀλλήλους ἐμφύσῃ. Εἰ γὰρ καὶ τούτων οὕτω γεγενημένων, καὶ ἄνδρες γυναιξὶ διαμάχονται, καὶ γυναῖκες ἀνδράσιν, τὶ οὐκ ἂν ἔδρασαν, εἰ ἑτέρωθέν ποθεν τὴν γυναῖκα διέπλασε; Σοφῶς οὖν ἄρα καὶ διεῖλε, καὶ πάλιν συνήρμοσεν. Ὁ γὰρ γάμος εἰς ἕν συνάγει τὰ γένη · «Ἔσονται γάρ, φησίν, οἱ δύο εἰς σάρκα μίαν». Καὶ ὅτι τοῦτο ἀληθές, μαρτυρεῖ τὸ γενόμενον.Διὰ γὰρ τῆς γαμικῆς ὁμιλίας εἷς ἐξ ἀμφοῖν βλαστάνει καρπός, ἐκ μὲν τούτου σπειρόμενος, ἐκ δὲ ταύτης τρεφόμενος, τελεσιουργούμενος δὲ ὑπὸ τοῦ τῆς φύσεως Δημιουργοῦ. PG 80,128BC.
ΕΡΩΤ.Λ΄ : Γιατί ἄραγε ὁ θεὸς ἔπλασε τὴν γυναῖκα ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ Ἀδάμ;
Σέ ὁμόνοια θέλησε νὰ συναγάγει τα γένη ὁ Ποιητὴς τῆς φύσεως, ὁ Θεός.Γιὰ χάρη  αὐτῆς τῆς ὁμόνοιας τὸν Ἀδὰμ ἀπὸ τὴ γῆ τὸν ἔπλασε, καὶ ἀπὸ τὸν Ἀδὰμ ἔπλασε τὴν γυναῖκα, ὥστε ἔτσι νὰ ἐπιδείξει ὅτι εἶναι τῆς ἴδιας φύσεως καὶ οἱ δυό, ἀλλὰ καὶ νὰ τοὺς ἐμφυσήσει τὴ φιλοστοργία καὶ τὴν ἀγάπη μεταξύ τους. Ἀκόμη κι ἂν ἔγιναν ἔτσι τὰ πράγματα καὶ ἐπλάσθη ἡ γυναῖκα ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ ἄνδρα, ἐν τούτοις ὅμως, ἄνδρες καὶ γυναῖκες διαμάχονται μεταξύ τους.Τί θὰ μποροῦσε νὰ γίνει, τί θὰ ἔκανε ὁ ἄνδρας στὴ γυναῖκα ἤ ἡ γυναῖκα στὸν ἄνδρα, ἐὰν ἀπὸ κάπου ἀλλοῦ ἔπλαθε ὁ Θεὸς τὴ γυναῖκα καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ ἄνδρα; Πολὺ σοφὰ καὶ πολὺ σωστὰ ἔπραξε ὁ Θεὸς δημιουργώντας τὴ γυναῖκα ἀπὸ τὴν πλευρὰ τοῦ Ἀδὰμ καὶ ἔτσι τοὺς συνάρμοσε μαζί.Ὁ γάμος τὰ γένη τὰ συνάγει σὲ ἕνα : «Νὰ γίνουν, λέει, οἱ δυὸ εἰς μία σάρκα»Καὶ ὅτι αὐτὸ εἶναι ἀλήθεια , ὅτι δηλαδὴ γίνονται μία σάρκα , μαρτυρεῖται ἀπὸ τὸ γενόμενο τέκνο. Διά τῆς γαμικῆς ὁμιλίας, ἕνας ἐκ τῶν δύο βλαστάνει καρπός, ἐκ μὲν τοῦ ἄνδρα σπειρόμενος, ἐκ δὲ τῆς γυναίκας τρεφόμενος (κύηση), τελεσιουργούμενος ὅμως ἀπὸ τὸν Δημιουργό τῆς φύσεως , ἀπὸ τὸν Θεό.

5 Δεκ 2010

ΘΕΟΔΩΡΗΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΡΟΥ «Εἰς τὰ ἄπορα τῆς Θείας Γραφῆς κατ’ἐκλογήν». Ἐρώτησις 26η : «Τὸ ξύλον τῆς ζωῆς , καὶ τὸ ξύλον τοῦ εἰδέναι γνωστὸν καλοῦ καὶ πονηροῦ, νοητὰ χρῇ λέγειν , ἤ αἰσθητά;»



  Ανοίγουμε μια ακόμη ενότητα στο blog μας, όπου εδώ θα μπορούμε να διαβάσουμε τι ακριβώς ελέχθη ερμηνευτικά  στήν Patrologia Graeca (Μigne) για τα διάφορα χωρία της Αγίας Γραφής.Το κείμενο έχει τη διάταξη ερωταποκρίσεων, και το πρώτο σκέλος αναφέρεται στη Γένεση. 

Θα ακολουθήσουν κι άλλες ερωταποκρίσεις όχι μόνον στη Γένεση αλλά και στα υπόλοιπα βιβλία της Παλαιάς Διαθήκης.

Ακολουθεί το κείμενο και η ελεύθερη μετάφρασή του.

Ερώτησις ΚΣΤ΄ . Το ξύλον της ζωής , και το ξύλον του ειδέναι γνωστόν καλού και πονηρού, νοητά χρη λέγειν , η αισθητά;

Εκ της γής  και ταύτα βεβλαστηκέναι ειπείν η θεία Γραφή · ου τοίνυν  ετέραν τινά φύσιν έχει παρά τα αλλά φυτά. Ώσπερ γαρ το του σταυρού ξύλον, ξύλον εστί, και σωτήριον ονομάζεται, δια την εκ της περί αυτό πίστεως σωτηρίαν προσγινομένην · ούτω και ταύτα φυτά μεν εστιν εκ της γης βεβλαστηκότα · δια δε τον θείον όρον, θάτερον αυτών «ξύλον ζωής» ωνομάσθη · το δε έτερον, δια το περί αυτό γενέσθαι της αμαρτίας την αίσθησιν, ξύλον εκλήθη «γνωστόν καλού και πονηρού». Και περί τούτου μεν προσετέθη ο αγών τω Αδάμ · το δε της ζωής , οίόν τι έπαθλον προύκειτο τετηρηκότι την εντολήν.Ούτω και οι πατριάρχαι, και χωρίοις και φρέασι τας επωνυμίας επέθηκαν. Και το μεν εκάλεσαν φρέαρ οράσεως · ουκ επειδή ορατικήν δύναμιν εχαρίζετο, αλλ’επειδή ώφθη παρ’αυτώ των όλων ο Κύριος. Και φρέαρ ευρυχωρίας · επειδή περί των άλλων φρεάτων πολλάκις οι από Γεραρών διαμαχεσάμενοι, ουκ ηνώχλησαν τοις τούτο κατεσκευακόσι το φρέαρ. Ούτω φρέαρ όρκου, δια το παρ’αυτώ γεγενήσθαι τους όρκους. Ούτως η Λουζά «Βαιθήλ» ωνομάσθη, τουτέστιν οίκος Θεού · επειδή ώφθη τω Ιακωβ εν εκείνω γε τω χωρίω ο των όλων Ποιητής. Και βουνός μάρτυς · ουκ επειδή έμψυχος ην ο βουνός, αλλ’ότι εν εκείνω τω χωρίω προς αλλήλους επεποίηντο τας συνθήκας · ούτως ύδωρ ζων καλείται το βάπτισμα · ουκ επειδή φύσιν ετέραν έχει του βαπτίσματος ύδωρ, αλλ’ότι δι’εκείνου του ύδατος η θεία χάρις την αιώνιον δωρείται ζωήν. Ούτω και «ξύλον ζωής» δια τον θείον όρον εκλήθη · και «ξύλον γνώσεως» δια την περί τούτο γεγενημένην αίσθησιν της αμαρτίας, είτα του απειρημένου μετειληχότες καρπού, ως παραβεβηκότες την εντολήν, τας του συνειδότος ακίδας εδέξαντοPG 80,124AD.


Ερώτησις ΚΣΤ . Το ξύλον της ζωής , και το ξύλον του ειδέναι γνωστόν καλού και πονηρού, μας λέει η Γένεση ότι  είναι νοητά η αισθητά;

  
Εκ της γης και αυτά ότι βλάστησαν είπε η Γραφή, και όχι ότι έχουν άλλη φύση διαφορετική από τα άλλα φυτά. 

Όπως ακριβώς το ξύλο του σταυρού, ξύλο είναι, και σωτήριον ονομάζεταιεπειδή όσοι πιστεύουν σε αυτό (στον Σταυρό του Κυρίου) σε σωτηρία τους αποβαίνειέτσι και αυτά (το ξύλον της ζωής , καί τό ξύλον του ειδέναι γνωστόν καλού και πονηρού), φυτά είναι που βλάστησαν από τη γη. Από τον θείο όρο, το ένα εκ των δύο «ξύλο της ζωής» ονομάσθηκεενώ το δεύτερο ξύλο, επειδή έδινε τής αμαρτίας την αίσθηση ονομάσθηκε ξύλο « γνωστόν καλού καί πονηρού ». Και περί τούτον προστέθηκε ο αγώνας στόν Αδάμ , ώστε το ξύλον της ζωής να του γνωστοποιήσει τι έπαθλο θα έπαιρνε εάν τηρούσε τίς εντολές του Θεού. 

Όπως ακριβώς ο Θεός έδωσε επωνυμίες στα δένδρα του παραδείσου, έτσι κατά τόν ίδιο τρόπο και οι πατριάρχες έδωσαν ονόματα σε έναν συγκεκριμένο τόπο και στα πηγάδια τους. 

Το μεν πηγάδι τό ονόμασαν πηγάδι οράσεως «φρέαρ οράσεως», όχι επειδή έδινε τη δύναμη να βλέπουν σε όσους έπιναν από αυτό, αλλά επειδή φάνηκε σε αυτό το πηγάδι ο Κύριος. Και πηγάδι ευρυχωρίας το ονόμασαν επειδή κανένας δεν τούς ενόχλησε αυτούς κατά τή διάρκεια που το κατασκεύαζαν το πηγάδι αυτό, ενώ πολλές φορές αυτοί που ήλθαν από των Γεραρών τα μέρη είχαν δώσει μάχες με αυτούς που κατασκεύαζαν τα άλλα πηγάδια. Έτσι και αυτό το πηγάδι ονομάσθηκε πηγάδι του όρκου επειδήδίπλα από αυτό είχαν δοθεί οι όρκοι. Κατά τόν ίδιο τρόπο καί η Λουζά ονομάσθηκε «Βαιθήλ» που σημαίνει «Οίκος Θεού» επειδή εκεί φάνηκε στόν Ιακώβ ο Ποιητής τών όλων ο Θεός. Και το βουνό ως μάρτυρας θεωρείται, όχι επειδή ήταν έμψυχοαλλά ονομάσθηκε έτσι  διότι εκεί γίνονταν οισυμφωνίας με τούς άλλους .Κατά τόν ίδιο τρόπο «ύδωρ ζων» καλείται το βάπτισμα, όχι επειδή είναι άλλη η φύση του νερούτού βαπτίσματος από το κοινό νερό, αλλά ονομάσθηκε έτσι διότι μέσω εκείνου του νερού η θεία χάρη δίνει αιώνια ζωή. Κατά τόν ίδιο τρόπο «ξύλο της ζωής» ονομάσθηκε από τον Θεό καί «ξύλο της γνώσεως» επειδή από την παράβαση τής εντολής δίνει την αίσθηση τής αμαρτίας στον παραβάτη, και αφ’ότου έφαγαν τον καρπό δέχθηκαν τίς ακίδες της συνειδήσεώς τους.

2 Δεκ 2010

ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΑΒΟΥΚΑΡΑ «πρὸς Νεστοριανόν». PG 97,1533D -1536A.

  
   

Ενας Ιντερνετικός φίλος μας, έγραψε σε ένα φιλικό blogspot απευθυνόμενος σε κάποιον συνομιλητή του  τα εξής : «Ας μιλήσουν λοιπόν οι άγιοι Πατέρες. Άλλωστε,«φάγαμε» αρκετά από ιδιωτικές ερμηνείες  και ιδού τα αποτελέσματα».Εμείς με τη σειρά  μας θα συμφωνήσουμε μαζί του ότι οι prive ερμηνείες είναι επικίνδυνες και γι’αυτό δεν πρέπει να τις δεχόμαστε, παράλληλα όμως, θα παρουσιάσουμε στους αναγνώστες μας μια άλλη αρχαία παρερμηνεία, αυτή τών  Νεστοριανών, ώστε να δούμε όλοι μας πόσο απέχουν αυτές από την αυθεντική ερμηνεία της Εκκλησίας.
    
     Άλλος ένας διάλογος του 8ου αιώνα μεταξύ Ορθόδοξου και Νεστοριανού αυτή τη φορά ο οποίος εντός ενός λεπτού εξηγεί στον Νεστοριανό σε τι παράλογα συμπεράσματα οδηγούμαστε εάν εκλάβουμε εσφαλμένα ένα και μόνον χωρίο της Αγίας Γραφής.
        
    Ακολουθεί το κείμενο και η ελεύθερη μετάφρασή του.

Ορθόδοξος : Τις είπεν «Εδόθη μοι πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης;» ο υιός της Παρθένου, ήγουν ο άνθρωπος, η ο Υιός του Θεού;

Ορθόδοξος : Ποιός από τους δυό είπε ότι «Εδόθη μοι πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης;» ο υιός της Παρθένου, δηλαδή ο άνθρωπος, η ο Υιός του Θεού;

Νεστοριανός : Ο άνθρωπος.

Νεστοριανός : Ο άνθρωπος (δηλ.ο Υιός της Παρθένου, μόνον ο άνθρωπος).

Ορθόδοξος: Ουκούν πάσης εξουσίας των επουρανίων και των επιγείων δεδομένης τω ανθρώπω τούτω, κακώς, και παρά το βούλημα του Θεού ποιούσιν οι προσευχόμενοι τω Θεώ, η αιτούντές τι παρ’αυτού τι ποτ’ούν · πάντα γαρ του ανθρώπου τούτου εισίν.Και όσα αν αιτησώμεθα, η επιγείου βασιλείας, η επουρανίου εστί, ταύτα δε πάντα του ανθρώπου εισίν. Η ουν αμαρτάνουσιν οι παρά του Θεού τι αιτούντες (ούτος γαρ έχει την εξουσίαν, και αμεταμέλητα του Θεού τα χαρίσματα), η είπερ δει τω Θεώ δι’ευχής προσιέναι, ηπάτησε ούτος και αλαζονεύεται μάτην λέγω, «Εδόθη μοι πάσα εξουσία,» άλλου διοικούντος και κυριεύοντος, άπερ είπεν αυτός έχειν.

Ορθόδοξος : Άρα , εφόσον εδόθη πάσα εξουσία εκ Θεού στον άνθρωπο αυτόν, κακώς εμείς, και χωρίς το σύμφωνο θέλημα του Θεού προσευχόμαστε στον Θεό και ζητάμε οτιδήποτε από Αυτόν, αφού όλα ο Θεός τα παρέδωσε στον άνθρωπο Ιησού και επομένως όλα πια είναι δικά του.Όσα κι αν ζητήσουμε, είτε για τήν  επίγεια και πρόσκαιρη ζωή μας εδώ είτε για την επουράνια ζωή μας , όλα αυτά είναι του ανθρώπου Ιησού αφού του τα παρέδωσε πλέον σε αυτόν ο Θεός. Ή αμαρτάνουν αυτοί που ζητάνε από τον Θεό  κάτι(αφού ο Ιησούς έχει την εξουσία τώρα, αλλά και αμετάβλητα είναι τα χαρίσματα που του έδωσε ο Θεός (εξουσία) και δεν μπορεί να τα χάσει), ή όπως ακριβώς κάποιος προσεύχεται στον Θεό και μπορεί να πέσει σε πλάνη, έτσι κι  ο Ιησούς ως απλός άνθρωπος  απατήθηκε και ως  αλαζόνας  έλεγε μάταια και ανόητα πως «Μου δόθηκε πάσα εξουσία από τον Θεό», ενώ άλλος διοικούσε (ο Πατήρ) αλλά και ως άνθρωπος μόνον (ο Ιησούς) κατώτερός του ήταν.

Σχόλιο :Ο Θεόδωρος Αβουκαράς αναλύει την απάντηση του Νεστοριανού και μας λέει ότι, εάν παραδεχθούμε (όπως ο Νεστοριανός) πως ο Ιησούς ήταν μόνον τέλειος άνθρωπος τη φύσει και όχι Θεός, τότε είμαστε υποχρεωμένοι να σταματήσουμε να ζητάμε από το Θεό να μας βοηθήσει σε κάτι, αφού τα πάντα ο Θεός τα παρέδωσε στον άνθρωπο Ιησού όπως ο ίδιος μας είπε  στο χωρίο Ματθ.28,18. Κακώς συνεχίζουμε να προσευχόμαστε στο Θεό αφού Αυτός τα παρέδωσε όλα σε έναν απλό άνθρωπο. Σ’αυτον ανήκουν πλέον στον άνθρωπο Ιησού και από αυτόν θα πρέπει να ζητάμε κάτι.Σε αυτή την περίπτωση δοξάζουμε έναν απλό άνθρωπο και όχι τον Θεό αφού θεωρούμε εσφαλμένα ότι ο Θεός παρέδωσε τα πάντα ΜΟΝΟΝ στον Άνθρωπο Ιησού και όχι στον Θεάνθρωπο Ιησού.Σε αντίθετη περίπτωση δεν πρέπει να πιστεύουμε καν στον άνθρωπο Ιησού και να θεωρήσουμε ότι από αλαζονία είπε (ψευδώς) ότι του παρέδωσε ο Θεός τα πάντα ενώ ήταν μόνον άνθρωπος.

Αν όμως παραδεχθούμε ορθά κι εμείς ότι ο Ιησούς ήταν Θεός και άνθρωπος όπως διδάσκει η Εκκλησία μας τότε δοξάζουμε τον Θεάνθρωπο Ιησού και όχι έναν απλό άνθρωπο. Έτσι μέσα από έναν σύντομο διάλογο του Θεοδώρου Αβουκαρά πληροφορείται ο Νεστοριανός ότι ακολουθεί εσφαλμένα και Αιρετικά συμπεράσματα πιστεύοντας πως η Μαρία έτεκε μόνον τον Άνθρωπο Ιησού και όχι τον Θεάνθρωπο Ιησού.

Άλλο ένα δείγμα σχετικά με το μέγεθος της πλάνης που μπορούμε να πέσουμε ακολουθώντας κάθε είδους ιδιωτικές και prive  ερμηνείες από ανθρώπους εκτός της Αγίας Εκκλησίας του Θεού, της Ορθόδοξου.